Tag: Hebreeuws

Het eerbetoon

Eindelijk is het zo ver: eind juli* komt mijn vertaling Het eerbetoon van A.B. Yehoshua uit bij de Wereldbibliotheek. Het was een project met hindernissen. Eerst kwam Onder vrienden van Amos Oz ertussendoor, die om een reden die ik niet precies meer weet voorrang moest krijgen, toen eiste de voltooiing van mijn proefschrift alle aandacht op. Daardoor …

Continue reading

Hebreeuws moet blijven

De studie Hebreeuws en Joodse Studies aan de UvA is in gevaar, evenals andere studies van ‘kleine talen’. De hakbijl is nog niet gevallen; de studies krijgen nog even de gelegenheid aan te tonen dat ze echt onmisbaar zijn. Het is de vraag of het slim is om dit te doen door het publiceren van …

Continue reading

De droom van de literair vertaler: de Nijhoffprijs

Het is de droom van menig – zo niet elke – literair vertaler: de Nijhoffprijs winnen. Zeven jaar geleden won ik de Vertaalprijs van het Fonds voor de Letteren, wat ik al een hele eer vond. De voorzitter van de jury, Arthur Langeveld, zei toen tegen mij: ‘En nu door voor de Nijhoffprijs.’ Ik dacht …

Continue reading

Onder vrienden. Kibboetsverhalen van Amos Oz

In 1965 publiceerde Amos Oz zijn eerste verhalenbundel, Artsot hatan (De landen van de jakhals). De verhalen spelen zich af in de jaren vijftig in een fictieve kibboets, bewoond door ‘gewone’ mensen, die in één verhaal als hoofdpersoon optreden en in andere verhalen als bijfiguren. Begin 2012 publiceerde Oz opnieuw een verhalenbundel die zich afspeelt in een fictieve …

Continue reading

Hengelen naar liefde. Shalev laat drie stemmen spreken over dezelfde familie

In Het hart van de familie, de pas vertaalde roman van de Israëlische schrijver Zeruya Shalev (1959) draait het net als in haar eerdere werk om de behoefte aan liefde, tussen man en vrouw, minnaar en minnares, ouders en kinderen. Haar vorige boeken, de trilogie Liefdesleven (1997), Man en vrouw (2000) en De tweede familie …

Continue reading

‘Het doet pijn als een straf’

David Grossman schreef een boek over de dood van zijn in Libanon gesneuvelde zoon Uri. Hij wil intimiteit scheppen zonder particulier te zijn. “Als ik geen woorden vind voor wat ik meemaak, voel ik me niet thuis in mijn eigen leven.”   De interviewafspraak met David Grossman wordt tot tweemaal toe verzet. Eerst omdat hij …

Continue reading

Spot met beide kampen. Hoe een Arabier op een jood wil lijken

De hoofdpersoon in Tweede persoon enkelvoud van de Israëlisch-Arabische auteur Sayed Kashua heeft het goed voor elkaar. Als Arabische Israëli van eenvoudige afkomst heeft hij zich opgewerkt tot een geslaagd advocaat. Hij woont met vrouw en twee kleine kinderen in een chique Arabische wijk van Jeruzalem. Ook zijn Arabische vrienden zijn geslaagde academici, met wie …

Continue reading

Nir Baram, Goede mensen. Vertaling Hilde Pach. Voorpublicatie

In oktober verschijnt bij De Bezige Bij de vertaling waaraan ik het afgelopen jaar heb gewerkt, Goede mensen van de Israëlische schrijver Nir Baram. Het is een ambitieuze roman van ruim 500 pagina’s, waarvan ik zelf erg onder de indruk ben. Het boek speelt zich af in Berlijn en Leningrad, en later vooral in Polen en Wit-Rusland, tussen …

Continue reading

Koning David had kapsones. Meir Shalevs tekstanalyse van het Oude Testament

De eerste liefde in de Bijbel is niet die van Adam voor Eva. Ze begeren elkaar, maar het woord ‘liefde’ wordt niet genoemd. Dat gebeurt pas als God tegen Abraham zegt: ‘Neem uw zoon, uw enige, die gij liefhebt, Isaak, en ga heen naar het land Moria, en offer hem aldaar tot een brandoffer.’ Meir …

Continue reading

Vriendschappelijk vuur, een chanoekaverhaal van A.B. Yehoshua

Vanaf het begin van mijn vertaalcarrière heb ik A.B. Yehoshua al willen vertalen, maar het is er niet eerder van gekomen. Zelfs zijn iets minder geslaagde boeken zijn altijd nog een genot om te lezen. Yehoshua weet als geen ander een complete, rijkgeschakeerde wereld op te roepen, waarin zowel aandacht is voor de details in …

Continue reading