De Strada

Hardlopen doe ik al een tijdje. En best fanatiek. Zo heb ik me voorgenomen dit jaar een marathon te lopen. Of het er echt van komt, staat nog te bezien, want mijn lichaam is het niet altijd eens met mijn grootse plannen. Om datzelfde lichaam eens iets anders te gunnen dan dat eeuwige gestamp op het asfalt, besloot ik onlangs een racefiets aan te schaffen. Een probleem was alleen dat ik nog nooit van mijn leven op zo’n fiets gezeten had.

Om erachter te komen hoe dat voelde, toog ik naar de firma Presto in de Amsterdamse Haarlemmerstraat. Enigszins belachelijk voelde ik me wel. Temeer daar de reacties van mijn omgeving niet louter bemoedigend waren (‘Midlifecrisis!’). De verkoper toonde gelukkig begrip. Nog nooit op een racefiets gezeten? Ik kon gerust een proefritje maken. Dat leek mij een goed idee. Dat dit proefritje zou plaatsvinden in een van de drukste straten van Amsterdam leek me een minder goed idee, maar vooruit.

De verkoper zocht een passende fiets voor me uit, pakte zijn eigen fiets en daar gingen we. Althans, daar ging hij. Ik stond nog te schutteren bij de stoeprand. Wat zat dat stuur laag! Wat zaten die handremmen vreemd! En hoe werkte die versnelling nou? De verkoper wachtte geduldig totdat ik me uiteindelijk met doodsverachting in het verkeer stortte, de hoek om, een steil bruggetje op en weer af. Dubbelgevouwen, mijn handen krampachtig aan de remmen. Terug in de Haarlemmerstraat stapte ik vertwijfeld af. Zou ik dit ooit leuk gaan vinden? Opnieuw toonde de verkoper begrip. Hij zei: ‘Probeer de Strada eens.’

De Strada leek sprekend op een racefiets, maar had een recht stuur. Ook hierop mocht ik een proefritje maken. Zodra ik opstapte, voelde ik het al: deze fiets was voor mij gemaakt. Zelfs al haalden echte wielrenners ongetwijfeld hun neus op voor zo’n stuur.

Inmiddels hebben de Strada en ik ons eerste tochtje boven de honderd kilometer erop zitten en we blijken het prima te kunnen vinden samen. Nu moet ik alleen oppassen dat ik fietsen niet leuker ga vinden dan hardlopen, want dan wordt het nooit wat met die marathon!

Gepubliceerd in Le Champion juli/augustus 2008

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: